Potrafię zasnąć i spać w różnych warunkach. Sypiałem na dworcach, na siedząco, z plecakiem na plecach – spałem i nie przeszkadzał mi gwar dookoła. Zdarzało mi się spać w kościele i na wykładzie, dziś potrafię się zdrzemnąć na kanapie, przy włączonej muzyce, nie budzą mnie drapieżna riffy i perkusyjne salwy. Za to w nocy… Wystarczy najmniejszy stukot dobiegający z pokoju Chłopaków, ich najcichsze mruczenie przez sen, pierwsze odgłosy nadchodzącego płaczu, i budzę się od razu. Czasami mam wrażenie, że budzę się, zanim jeszcze cokolwiek usłyszę. Otwieram oczy, leżę chwilę, wokół cisza, ale ja wiem, że za chwilę coś, a właściwie ktoś ją przerwie. Zwykle się nie mylę. Po chwili nadchodzi desant z dziecięcego pokoiku albo rozlega się krzyk domagający się czegoś do picia. Śpię więc, można powiedzieć, czujnie jak Indianin na wojennej ścieżce, który w każdej chwili może spodziewać się napaści łowców skalpów. Śpię z jednym okiem otwartym. A właściwie z uchem. Kiedyś mnie to nie dotyczyło, dziś i owszem. Dlaczego? Istnieje duże prawdopodobieństwo, że za sprawą zmian w moim mózgu, które wywołało pojawienie się Chłopaków. Na razie możemy stwierdzić, na podstawie przeprowadzonych przez poważnych naukowców badań, że zmiany takie zachodzą u mysich tatusiów. Gdy rodzą się małe myszki, mózgi ich ojców przechodzą nagły rozwój: zmieniają się połączenia neuronalne, a nawet pojawiają się nowe, w ośrodkach odpowiedzialnych za odbiór bodźców węchowych oraz za pamięć. Warunkiem koniecznym jest jednak, by tata małych myszek został z nimi i jakoś tam – po mysiemu – pomagał mysiej mamie. Bo kiedy się go za ogon wyciągnie z laboratoryjnego rodzinnego akwarium i przesadzi do innego, to móżdżek jakim był, takim pozostaje – żaden rozwój nie nastąpi. Informacje o mysich mózgach wyczytałem w artykule drukowanym w najnowszym numerze Charakterów, dotyczącym relacji ojców z synami. Oczywiście ojców należących do gatunku homo sapiens – wzmiankę w tym miejscu o myszach potraktowałem więc jako sugestię, że na mój mózg powinienem patrzeć per analogiam: co u myszek, to i, przynajmniej potencjalnie, u mnie. Warunek konieczny spełniłem. Z Chłopakami byłem od samego początku, to znaczy od chwili, gdy zaczęli się wyłaniać z miejsca, z którego zwykle wyłaniają się dzieci przychodząc na świat. Przewijałem ich, ubierałem i usypiałem już w szpitalu (dziwiąc się, że kupa niemowlaka pachnie bardziej jak niemowlak, niż jak kupa i naiwnie myśląc, że może ten stan rzeczy się utrzyma; rozczarowanie było dość przykre). Nosiłem w nosidełku na spacerach, drzemałem, służąc im za materac, gdy oni również drzemali, zajmując przestrzeń od mojej klatki piersiowej do paska spodni. Bawiłem się z nimi, karmiłem, wygłupiałem i tak dalej. Czyli dałem, w tym ważnym okresie, kiedy Chłopacy byli jeszcze całkiem malutcy, swojemu mózgowi szansę na odpowiedni rozwój. Indiański sen świadczy być może o tym, że poskutkowało. Mózg mózgiem jednak – całkiem niezgorzej funkcjonuje, niezależnie od tego, czy zmiany w nim zaszły i jakie, a to przecież najważniejsze. Cały szkopuł w tym, że bycie tatą, to coś więcej, niż tylko czujny sen i dodatkowe neurony. Zmagam się ostatnio z Chłopakami w różnych sytuacjach, moja cierpliwość bywa wystawiona na ciężkie próby, które, niestety, nie zawsze przechodzę tak, jak bym chciał. Zawsze się wtedy zastanawiam, co zrobiłem nie tak i dlaczego, oraz podejmuję silne postanowienie poprawy na przyszłość. Powtarzalność tego procesu świadczy o tym, że z dotrzymywaniem postanowień bywa różnie. I tak sobie myślę: czy, żeby być dobrym tatą, trzeba mieć nerwy ze stali? Anielską cierpliwość (a może jeszcze jakieś inne super moce)? I jak się takiej cierpliwości nauczyć, jak nerwy zahartować? Optymistycznie, mimo wszystko, nastroił mnie fragment wspomnianego artykułu. Naginam się, negocjuję z Chłopakami, ustępuję im, oczywiście poza tym, że często stawiam na swoim i nie popuszczam. Czyli jestem raczej stanowczy, niż despotyczny. A że czasem się złoszczę? Zdarza się, ale i to tłumaczy autor: gdy sytuacja ojca przerasta, gdy nie bardzo wie, co zrobić i jak nad nią zapanować, reaguje w sposób najprostszy: złością. A mogłoby być przecież tak, że zamiast ośrodka odpowiedzialnego za nocną, ponadprzeciętną czujność, mój mózg rozwinął by się w miejscu, gdzie niweluje się złość, uaktywnia spokój oraz cierpliwość i gdzie się poskramia nerwy, czy tworzy rozwiązania kryzysowych sytuacji. To taka sugestia, odnośnie możliwych dróg naszej ewolucji. Na wszelki wypadek, gdyby jednak istniał ktoś, odpowiedzialny za powstanie i nadzór nad Inteligentnym Projektem.
Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść data publikacji: 10:00, data aktualizacji: 10:58 Konsultacja merytoryczna: Lek. Paweł Żmuda-Trzebiatowski ten tekst przeczytasz w 3 minuty Niedotlenienie mózgu jest efektem dostarczenia niewystarczającej ilości tlenu do mózgu. Jest to bardzo niebezpieczna dolegliwość, która może nie tylko powodować zaburzenie prawidłowego funkcjonowania, ale w wielu przypadkach prowadzi do zgonu chorego. Jakie są przyczyny niedotlenienia mózgu? Jakie objawy powoduje niedotlenienie mózgu? Life science / Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Niedotlenienie mózgu - objawy Niedotlenienie mózgu - skutki Na co dzień nasz mózg, aby właściwie funkcjonował potrzebuje około 3,3 ml dotlenionej krwi na 100 g tkanki mózgowej. Jest to pierwiastek, bez którego nie jesteśmy w stanie przeżyć dłużej niż 4 minuty. W sytuacji, kiedy organizm dostaje sygnał o zbyt małej ilości tlenu, w pierwszym odruchu próbuje awaryjnie dotleniać mózg poprzez zwiększenie przepływu krwi. Niedotlenienie mózgu - objawy Jakie czynniki mogą powodować niedotlenienie mózgu? Do czynników od nas niezależnych, które prowadzą do niedotlenienia, należą choroby przewlekłe dla przykładu cukrzyca, choroby serca czy zespół bezdechu sennego. Niedotlenienie mózgu to upośledzenie wydolności układu krążenia. Objawy, które pojawiają się przy niedotlenieniu mogą pojawić się nagle: zawroty głowy ból głowy zaburzenia poznawcze zaburzenia czucia i równowagi posinienie twarzy drgawki śpiączka Niedotlenienie mózgu w przebiegu chorób przewlekłych może doprowadzić do: zaburzeń pamięci, problemów z koncentracją, senności i ciągłego przemęczenia. Nieodtlenienie mózgu może również powodować mdłości i wymioty. Jest to dolegliwość, która wymaga szybkiej reakcji, kiedy pojawiają się pierwsze objawy należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza lub do szpitala na oddział ratunkowy. Jeśli choremu nie zostanie udzielona szybka, pierwsza pomoc w następnym etapie niedotlenienia może dojść nie tylko do drgawek, omdlenia, ale również do śmierci mózgu. Najczęściej niedotlenienie mózgu, które postępuje nagle jest wynikiem zaburzenia pracy układu krążenia. Zmniejszenie ilości tlenu może być spowodowane zakrzepem, migotaniem przedsionków, oba zaburzenia prowadzą do udaru niedokrwiennego mózgu. Niedotlenienie mózgu - skutki Skutki niedotlenienia mózgu mogą prowadzić do nieodwracalnych dla zdrowia skutków: utrata przytomności i widzenia, nagłe zaburzenia równowagi, zawroty głowy. W momencie, kiedy niedotlenienie mózgu jest procesem długotrwałym może dojść do śpiączki, a nawet śmierci chorego. Jest to powodem niedotarcia wystarczającej ilości tlenu do neuronów, które podtrzymują nasze funkcje życiowe. Po długim niedotlenieniu może dojść do zaburzeń pracy obszarów w mózgu, które są odpowiedzialne za kontrolę mięśni, równowagę czy mowę, nawet jeśli chory zostanie podłączony do tlenu, zmiany w mózgu będą nieodwracalne. W sytuacji, kiedy podejrzewa się niedotlenienie mózgu kluczową reakcją, jest jak najszybsze podanie pacjentowi tlenu. Jeżeli chory znajduje się poza szpitalem trzeba wykonać sztuczne oddychanie i masaż serca. W momencie, kiedy stan chorego jest stabilny konieczna jest odpowiednio dobrana rehabilitacja. Fizjoterapeuci zalecają nie tylko ćwiczenia, ale również tlenoterapię hiperbaryczną, której głównym założeniem jest tworzenie nowych neuronów mających przejąć zadania tych uszkodzonych w trakcie niedotlenienia. Leczenie i rehabilitacja powinna przebiegać pod okiem specjalistów. Powrót do zdrowia po nieodtlenieniu jest możliwy, ale zależy nie tylko od prawidłowo prowadzonej rehabilitacji, ale także od osobistych predyspozycji pacjenta, jego możliwości fizycznych. O sukcesie terapii decydują również przyczyny, dla których doszło do niedotlenienia. niedotlenienie dziecka mózg mózgowe porażenie dziecięce szpital tlen Ciche niedotlenienie - groźny objaw brytyjskiego wariantu COVID-19. Na czym polega? Brytyjski wariant COVID-19 odpowiada już niemal za wszystkie przypadki zakażeń koronawirusem w Polsce. Jednym z jego najgroźniejszych objawów jest ciche... Przy COVID-19 może pojawić się hipoksja. Tak ją rozpoznasz Duszność to jeden z wielu objawów zakażenia koronawirusem. Zdaniem wielu lekarzy jest to poważny stan, przy którym należy skontaktować się z lekarzem lub wezwać... Odkryto lek, który pomoże naprawić skutki niedotlenienia mózgu u noworodków Podczas porodu dochodzi niekiedy do niedotlenienia i uszkodzenia mózgu noworodka. Naukowcy z USA wykazali, że u myszy zmiany można częściowo cofnąć... Wartość krytyczna saturacji - czym jest i z czego wynika? Jak mierzyć saturację? Saturacja określa stopień wysycenia krwi tętniczej tlenem. Czerwone krwinki przenoszą większość tlenu, zbierając go z płuc i dostarczając do wszystkich części... Adrian Jurewicz Niska saturacja - przyczyny, objawy, leczenie. Jak zmierzyć saturację? Saturacja, czyli nasycenie tlenem krwi wskazuje, jaka ilość tlenu przemieszcza się przez nasze ciało wraz z czerwonymi krwinkami. Normalne poziom saturacji wynosi... Adrian Jurewicz Ponad 100 pożarów w szpitalach w tym roku. Przyczyna zaskakuje Z danych Państwowej Straży Pożarnej wynika, że pożary w szpitalach i placówkach medycznych nie są sporadycznymi incydentami. Tylko w tym roku doszło już do ponad... PAP Antyoksydacja - dlaczego jest ważna dla organizmu? Antyoksydanty w diecie Bardzo często słyszanym ostatnio terminem jest antyoksydacja. O antyoksydantach słyszy się nierzadko w reklamach kosmetyków, ale także w kontekście diety czy... Saturacja - czym jest i co na nią wpływa? Jak zbadać saturację? Saturacja jest to wskaźnik nasycenia hemoglobiny krwi obwodowej tlenem. Jej poziom można zbadać za pomocą pulsoksymetru. Gdy spada saturacja, zazwyczaj zaczynamy... Marta Pawlak Wody płodowe - skład, ilość, wygląd Okres ciąży to odmienny stan organizmu, a różne sygnały z tym związane często zaskakują kobiety. Panie szukają informacji na temat zmian zachodzących w ich ciele,... Hipoksja Odpowiedni poziom utlenowania komórek organizmu jest warunkiem koniecznym dla prawidłowej pracy narządów. Tlen jest niezbędny do przeprowadzenia procesów...
Uszkodzenia istoty białej mózgu spowodowane ostrym przewlekłym obturacyjnym bezdechem sennym można zregenerować za pomocą terapii CPAP (ang. Continuous Positive Airway Pressure) - informują włoscy naukowcy, których wnioski opublikowało pismo Sleep. Szkody w mózgu wywołane bezdechem sennym są odwracalne | Shutterstock.W wyniku przedawkowania narkotyku może nastąpić nieodwracalne uszkodzenie drobnych naczyń mózgowych prowadzące do udarów mózgu. Na szczęście amfetaminę nie tak łatwo śmiertelnie przedawkować, jednak nie tak trudno doprowadzić się do stanu wymagającego hospitalizacji, podania kroplówki i środków uspokajających, więc uważajcie.
Objawy uwidaczniają się stopniowo, może to trwać od kilku dni, do nawet kilku tygodni. W przebiegu choroby pojawiają się bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, obrzęk tarcz nerwów wzrokowych, jednostronny lub obustronny niedowład jednego z nerwów czaszkowych. Chorobie często towarzyszą też napady padaczkowe Patogeneza udaru niedokrwiennego mózgu neuroprotekcja i stymulowanie wwwniameical niektóre neurony prążkowia są w stanie przeżyć w tych warunkach nawet 15–30 min. Stwierdzono jednak różną dynamikę zmian degeneracyjnych w tych populacjach neuronów. Otóż po niedo-krwieniu trwającym 15–30 min najszybciej ob- APOPTOZA - efekt uruchomienia programu komórkowego zabójstwa. Obumarłe komórki są usuwane przy minimalnym uszkodzeniu otaczających tkanek. Proces ten występuje: gdy konieczne jest usunięcie zbędnych tkanek (podczas rozwoju zarodkowego) w wielu stanach patologicznych (nieodwracalne zmiany podczas mutacji)Z każdą minutą zaburzenia krążenia krwi spowodowanego udarem, obumiera część mózgu i są to zmiany nieodwracalne. Rozpoznanie udaru mózgu a wytyczne ERC 2021. Wytyczne ERC z 2021 roku kładą nacisk na wczesne rozpoznanie udaru w warunkach przedszpitalnych, co skraca czas rozpoczęcia leczenia.Wykazano, że patologiczne zmiany w mózgu są spowodowane trzema przyczynami: 1. wysokie stężenie fenyloalaniny we krwi utrudnia prawidłowy transport innych aminokwasów przez błony komórkowe oraz barierę krew-mózg, 2. w przebiegu fenyloketonurii występuje upośledzenie syntezy dopaminy i serotoniny, 3. zaburzeniem syntezy i przemiany